W ciągu dnia dziecko musi przetwarzać ogromną ilość informacji: polecenia nauczyciela, relacje z rówieśnikami, zmiany aktywności, hałas, światło, ruch i wiele innych bodźców. Układ nerwowy dziecka z FASD pracuje intensywnie, próbując regulować emocje, utrzymać uwagę i dostosować się do wymagań otoczenia.

Dlatego kiedy dzień szkolny się kończy, dziecko często jest już bardzo zmęczone – choć zmęczenie to nie zawsze jest widoczne w typowy sposób. Może objawiać się pobudzeniem, drażliwością, trudnościami z koncentracją lub wycofaniem. Z punktu widzenia neuropsychologii jest to efekt przeciążenia układu nerwowego.

W takiej sytuacji dodatkowe zajęcia, nawet jeśli są atrakcyjne lub rozwijające, mogą stać się kolejnym źródłem stresu. Wymagają bowiem dalszego wysiłku poznawczego, społecznego i emocjonalnego. Dziecko, które przez kilka godzin funkcjonowało w wymagającym środowisku szkolnym, może po prostu nie mieć już zasobów, aby sprostać kolejnym zadaniom.

Czasem rodzice słyszą pytania lub sugestie, że dziecko „powinno mieć więcej zajęć”, aby rozwijać swoje kompetencje. W przypadku dzieci z FASD ważniejsze jest jednak nie tempo rozwoju, lecz równowaga między aktywnością a regeneracją.